تابستان برای خیلی‌ها کابوس است. گرما عصبی و کلافه‌شان می‌کند، تمرکز حواس‌شان را می‌گیرد و بازدهی‌شان را کم می‌کند. آفتاب سوختگی، بی‌حالی و گرمازدگی هم از عوارض شایع گرما هستند که در تابستان داغ و طولانی، گریبان‌گیر بیشتر افراد می‌شوند، به خصوص کسانی که راه‌های مقابله با گرما را ندانند یا نسبت به آنها بی‌توجه باشند.
شما با به کار بستن نکات عملی و ساده‌ای می‌توانید مشکلات تابستان را به حداقل برسانید و کاری کنید که گرما کمتر روی سلامت جسم و روان‌تان تاثیر منفی بگذارد.

کرم ضدآفتاب
هر روز و به‌طور مرتب از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید. البته استفاده از ضدآفتاب در تمام فصول سال و حتی هوای ابری ضروری است، اما استفاده از این محصولات در تابستان ضرورت بیشتری دارد. عدد SPF که روی ضدآفتاب‌ها نوشته می‌شود، نشان دهنده میزان محافظت از پوست در برابر اشعه مضر آفتاب است. ضدآفتاب مناسب باید SPF بالاتر از 15 داشته باشد.
موقع خرید ضدآفتاب، محصولاتی را انتخاب کنید که دارای برچسب BROAD SPECTRUM (طیف گسترده) هستند، چون هر دوی اشعه‌ ماورای بنفش A و B را فیلتر می‌کنند.
در ضمن بعضی‌ها به خاطر گران بودن ضدآفتاب، فقط به اندکی چرب کردن پوست اکتفا می‌کنند، در حالی که برای هر بار مصرف ضدآفتاب، باید نصف قاشق چای‌خوری از کرم را روی پوست‌تان بمالید. این کار را باید نیم ساعت پیش از بیرون رفتن انجام دهید و زیر کرم ضدآفتاب از کرم‌های آرایشی استفاده نکنید.
موقع کوهنوردی یا شنا و قدم زدن کنار دریا، فقط استفاده از ضدآفتاب کافی نیست، بلکه هم‌زمان باید از وسایل حفاظتی دیگری مانند سایه‌بان، کلاه و لباس‌های پوشیده هم استفاده کنید.
سایبان و کلاه
اشعه‌های مضر آفتاب همان‌قدر که به چشم‌های ما صدمه می‌زنند، پوست‌مان را هم تهدید می‌کنند. شیوع سرطان پوست در کل دنیا در حال رشد است و عامل اصلی آن هم اشعه ماورای بنفش خورشید است که به جز سرطان، مهم‌ترین عامل پیری پوست و ایجاد چین و چروک‌هاست. بهترین راه جلوگیری از این خطرات هم دوری از تماس مستقیم با نور خورشید است. برای مثال، سعی کنید بین ساعت‌های 10 صبح تا 3 بعدازظهر که بیشترین میزان اشعه مضر آفتاب وجود دارد، در محیط‌های سربسته مانند خانه یا محل کار بمانید، یا اگر مجبورید به خیابان بروید، لباس‌های آستین‌ دار و جوراب‌های ضخیم بپوشید، از سایبان یا کلاه‌های لبه‌دار استفاده کنید. اگر چه در کشور ما، برداشتن چتر یا گذاشتن کلاه‌های لبه‌دار رایج نیست، ولی این روش، یکی از بهترین روش‌های محافظت پوست در برابر اشعه ماورای بنفش آفتاب است. اندازه لبه این کلاه‌ها، باید حداقل 5/7 سانتی‌متر باشد.

کفش و صندل
موضوع مهم دیگر در فصل گرما، انتخاب پوشش مناسب است که می‌تواند تابستان قابل تحمل‌تری برای شما به وجود آورد. برای مثال، تصور کنید که ساعت 2 بعد از ظهر یکی از روزهای مرداد ماه است و شما در حال راه رفتن روی آسفالت داغ خیابان هستید. احساس می‌کنید کف کفش‌تان در حال ذوب شدن است و پوست پایتان داغ شده است. دیگر به هیچ چیز نمی‌توانید فکر کنید جز اینکه گوشه‌ای بنشینید و کفش‌تان را دربیاورید تا پایتان کمی نفس بکشد. این یکی از عوارض کفش نامناسب است که در گرمای تابستان می‌تواند آدم را حسابی کلافه کند.
بهترین کفش برای فصل گرما، کفش‌های روباز یا صندل است که امکان جریان هوا را فراهم می‌کند. بهتر است جنس کفی این صندل‌ها از چرم طبیعی باشد تا از تعریق بیش از حد پا و بدبو شدن آن جلوگیری کند. اگر کفش روبسته هم می‌پوشید، بهتر است جنس رویه آن چرم طبیعی باشد که با داشتن منافذی، امکان ورود و خروج هوا را فراهم ‌کند. کفش‌هایی که جنس آنها مواد مصنوعی و شیمیایی است، موجب تعریق شدید پا و ایجاد بوی ناخوشایند می‌شوند. در ضمن هیچ وقت کفش یا صندل را بدون جوراب نپوشید. در تابستان حتما از جوراب‌هایی نخی و روشن استفاده کنید تا احساس گرمای بیش از حد در ناحیه پا نداشته باشید.
لباس های تابستانی
لباس‌های تابستانی هم باید گشاد و آزاد باشند تا هوا در زیر آنها جریان پیدا کند.
جنس پارچه لباس‌ها هم هر چه طبیعی‌تر باشد، خنک‌تر است. برای مثال، پارچه‌های کتانی و نخی اگر چه ممکن است در مقایسه با الیاف مصنوعی خیلی خوش‌فرم نباشند و به اتو کردن برای رفع چین و چروک نیاز داشته باشند، اما گرما را به خود جذب نمی‌کنند و بر اثر تعریق، بوی بد نمی گیرند.
رنگ لباس‌های تابستانی هم بهتر است روشن باشند تا با انعکاس امواج گرما و نور، بدن را خنک نگه دارند. بهتر است زیر مانتو یا پیراهن‌های مردانه از زیرپوشش‌های نخی سبک استفاده کنید که عرق بدن را جذب می‌کنند.
چیزی که باید جدا از آن دوری کنید، پوشیدن لباس‌های تنگ با پارچه‌های نایلونی و رنگ‌های تیره است که شدت گرما را چند برابر می‌کنند. آقایان نیز اگر لباس‌های آستین ‌کوتاه می‌پوشند، در نواحی دست و گردن باید از ضدآفتاب استفاده کنند.

عینک آفتابی
تابستان یعنی گرما و گرما یعنی داغ‌تر و شدیدتر شدن اشعه آفتاب. همه ما هم بالاخره مجبوریم بخشی از روز را در خیابان بگذرانیم و در نتیجه با نور خورشید تماس مستقیم داریم.
اگر چشم به طور مداوم در معرض اشعه ماورای بنفش خورشید قرار بگیرد، خطر ابتلا به آب مروارید، آسیب شبکیه، ایجاد نواحی تار روی قرنیه و سرطان چشم بسیار زیاد می‌شود. افرادی که به دلیل شغل‌شان بیشتر در فضای باز هستند، مانند راننده‌ها، پلیس‌ها، ماهی‌گیرها، کشاورزها، اسکی‌بازها و... بیشتر در معرض خطر امواج ماورای بنفش قرار دارند. اما تنها راه محافظت چشم در مقابل این امواج، استفاده از عینک ‌آفتابی است. البته نه عینک آفتابی که دستفروش‌های کنار خیابان با قیمت ارزان به رهگذرها می‌فروشند، بلکه عینک‌های استانداردی که با تجویز اپتومتر(بینایی سنج) ماهر در فروشگاه‌های معتبر عرضه می‌شوند و امکان تست کردن آنها به وسیله دستگاه فتومتر وجود دارد. این دستگاه مقدار اشعه ماورای بنفشی را که عینک آفتابی مورد نظر شما از خودش عبور می‌دهد، اندازه‌گیری می‌کند.
عینک دودی استاندارد باید بین صفر تا یک درصد اشعه ماورای بنفش را از خودش عبور دهد. عینک آفتابی مناسب باید علاوه بر جلوگیری از ورود پرتوهای ماورای بنفش، 75 تا 90 درصد از نور مرئی را هم جذب کند تا چشم در مقابل شدت نور زیاد هم مراقبت شود. از نظر پزشکان بین 10 تا 20 درصد نور برای داشتن دید مناسب کافی است.
درباره رنگ شیشه عینک که بعضی‌ها فقط به دلیل زیبایی به آ‌ن توجه می‌کنند، باید بگویم که از نظر متخصص‌ها، بهترین رنگ برای عینک آفتابی، رنگ دودی یا خاکستری است، چون این رنگ به طور یکسان تمام طیف نور را جذب می‌کند. شیشه‌های سبز و برنزی هم برای افرادی که در تشخیص رنگ‌های قرمز یا سبز مشکل دارند، مناسب نیستند. لنزهای کهربایی و زرد جلوی عبور اشعه ماورای بنفش را به خوبی نمی‌گیرند و لنزهای صورتی و قرمز هم برای هیچ‌کس رنگ‌ مناسبی نیستند. عینک‌های آینه‌ای و شیشه‌ای موج‌دار که قسمت بالای آنها تیره است و به تدریج رو به پایین روشن‌تر می‌شوند، محافظ خوبی برای چشم نیستند و نورهای مضر انعکاسی و اشعه ماورای بنفش را از خود عبور می‌دهند.
اگرچه خرید عینک استاندارد کمی پرهزینه‌تر از عینک‌های ارزان‌قیمت کنار خیابان است، اما ارزش آن را دارد که چشم ها آسیبی نبینند. قیمت عینک‌های آفتابی با مارک‌های معتبر از 20 هزار تومان تا 300 هزار تومان متغیر است.

بچه‌ها را فراموش نکنید
بچه‌ها هم به اندازه بزرگسالان و حتی بیشتر از آنها در مقابل گرما و نور آفتاب حساس و آسیب‌پذیرند، به خصوص اینکه بچه‌ها به علت بازی کردن در فضای آزاد بیشتر در معرض خطرهای ناشی از گرما و اشعه‌های مضرآفتاب قرار دارند و اگر والدین آموزش کافی به آنها ندهند و مراقب‌شان نباشند، دچار گرمازدگی، آفتاب سوختگی و مشکلات بینایی در اثر تابش آفتاب می‌شوند. برای بچه‌هایی که بیرون از خانه‌ بازی می‌کنند حتما از کرم‌های ضدآفتاب مخصوص کودکان استفاده کنید و هر 2 تا 3 ساعت یک بار آن را تجدید کنید.
همین‌طور به بچه‌ها یاد بدهید که عینک آفتابی بزنند، چون علایم آب مروارید حتی در نوجوانان هم دیده می‌شود. البته عینکی که برای بچه‌ها با تجویز اُپتومتر تهیه می‌کنیم باید علاوه برداشتن همه استانداردهای لازم، کمی فانتزی و به خصوص راحت باشد تا کودک بتواند برای مدت طولانی آن را روی چشم خود نگه دارد.
سارا هاشمی نیک

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0