CloseMaximizeMinimize تبلیغات سیستم
دائره المعارف تغذیه - taghziye - diet - دائره المعارف تغذیه
دائره المعارف تغذیه | دسته بندی دائره المعارف تغذیه| Daste bandi daeratol marefe taghziye
گزيده اي از : دائره المعارف تغذیه
تبلیغات - Tablighat - Advertise
نتیجه جستجو برای هپاتیت ( تعداد نتایج 13 )
الفبای هپاتیت | بیماری‌های غدد



بقراط، پدر پزشكی دنیا، اولین كسی بود كه بیماری «زردی»‌ یا «یرقان» را توصیف كرد. او آن زمان نمی‌دانست كه چه علت‌های متنوع و متفاوتی می‌توانند باعث ایجاد این بیماری شوند؛ اگر چه كه امروز هم وقتی یك بیمار مبتلا به زردی به یك پزشك مراجعه می‌كند، شاید پزشك به اندازه‌ی بقراط دچار همان سردرگمی شود كه: واقعاً علت ایجاد زردی چیست؟! این، نه به آن معناست كه دانش پزشكان امروز، تفاوتی با دانش بقراط ندارد، بلكه مسأله این است كه با پیشرفت دانش پزشكی، امروز لیست بلند بالایی از تشخیص‌های افتراقی برای بیماری كه به علت «زردی» به پزشك مراجعه كرده است وجود دارد كه یك پزشك، با گرفتن شرح حال در معاینه‌ی بیمار یا به قول معروف پزشكان «كلینیك» بیمار،فقط می‌تواند تعدادی از آنها را كنار بگذارد وبرای رسیدن به تشخیص قطعی باید از آزمایشگاه و یا همان «پاراكلینیك» كمك بگیرد.
از قرن هشتم میلادی كه برای اولین بار فرضیه‌ی میكروبی بودن بعضی از انواع «یرقان» مطرح شد، تا امروز كه پزشكان می‌دانند انواع ویروس‌های هپاتیتAوB وC وD وE وF وG و همین طورVTT وV-SEN وEBV و... همه و همه می‌توانند «هپاتیت» و در نتیجه «یرقان» ایجاد كنند، قرن‌ها گذشته است؛ اما تنها ظرف پنجاه سال گذشته است كه بیشترین پیشرفت‌ها در زمینه‌ی شناخت انواع ویروس‌های هپاتیت صورت گرفته: مك كالم در سال 1947 توانست ویروس‌های هپاتیتB,A را از هم تشخیص بدهد، دین (Dane) در سال 1970 ساختمان ویروس هپاتیتB را تشریح كرد و به افتخار او این ویروس را به نام "DaneParticle" او نامیدند. بعدها معلوم شد كه نوعی از هپاتیت وجود دارد كه نهA است و نهB.
تا سال‌ها این بیماری راnon A non B Hepatitis نام‌گذاری كردند تا سرانجام ویروس دیگری كه عامل این نوع هپاتیت بود كشف شد و آن را ویروس هپاتیتC  نامیدند. به همین ترتیب از سال 1994 تا 1999 ویروس‌های هپاتیتF,G,|TTV, V-SEN هم كشف شدند كه كار برای شناخت هر چه بیشتر آنها ادامه دارد.

هپاتیت چیست؟
واژه‌ی هپاتیت (Hepatitis) به معنای التهاب كبد است. بسیاری از عوامل (از جمله داروها) می‌توانند این التهاب را ایجاد كنند اما به طور كلی، شایع‌ترین علت ایجاد هپاتیت در سراسر دنیا، «ویروس»ها هستند. طبق تعریف، اگر هپاتیت كمتر از 6 ماه طول بكشد آن را «هپاتیت حاد» و اگر بیشتر از آن به طول بینجامد آن را «هپاتیت مزمن» می‌گویند.
هپاتیت حاد ویروسی معمولاً با یك دوره‌ی پیش درآمد آغاز می‌شود: احساس ناراحتی، خستگی، بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، درد عضلانی، سردرد و یك تب خفیف. حتی گاهی این بیماری در ابتدا خود را با اعلایم سرماخوردگی نشان می‌دهد. افراد سیگاری مبتلا به هپاتیت حاد غالباً نسبت به سیگار تنفر پیدا می‌كنند. بعد از این دوره‌ی چند روزه است كه «یرقان» یا «زردی» ایجاد می‌شود.
معمولاً همزمان با ایجاد زردی، حال عمومی بیمار رو به بهبود می‌رود و حتی تب او قطع می‌شود. اما این‌ها نشان دهنده‌ی بهبود بیماری نیستند، بلكه درست برعكس، قسمت اصلی بیماری از اینجا شروع می‌شود.
 پزشكان برای این كه تشخیص بدهند یك بیمار مبتلا به زردی، گرفتار هپاتیت شده است یا این كه زردی، علت دیگری (مثلا سنگ كیسه صفرا و...) دارد، یك روش نسبتاً خوب در دسترس دارند: اندازه‌گیری آنزیم‌های كبدی. در بیمار مبتلا به هپاتیت، سلول‌های كبدی تخریب می‌شوند و این باعث می‌شود آنزیم‌های موجود در این سلول‌ها كهALT,AST نام دارند به مقدار زیادی وارد خون شوند. بالا رفتن سطح این آنزیم‌ها در خون، نشان دهنده‌ی «هپاتیت» است.

هپاتیت‌ها چه فرقی با هم دارند؟
در بسیاری از موارد، ممكن است ابتلا به هپاتیت با ایجاد یرقان همراه نباشد. به این ترتیب شخص ممكن است هیچ‌گاه نفهمد كه به هپاتیت مبتلا شده است؛ اما اگر این هپاتیت به صورت مزمن در بیاید، آن وقت سال‌ها بعد، بیمار با همین عارضه از پا در خواهد آمد.

در واقع، آنچه هپاتیت را به یك بیماری خطرناك تبدیل می‌كند، دو عارضه‌ای است كه ممكن است برای هر بیماری پیش بیاید:
1- هپاتیت برق آسا: یك درصد از بیماران مبتلا به هپاتیت حاد ویروسی به طور ناگهانی و در عرض چند روز، در واقع كبد خود را از دست می‌دهند. این آسیب، غیر قابل برگشت است و در این حالت، بیمار نیاز به پیوند كبد خواهد داشت.
2- هپاتیت مزمن: غیر از هپاتیتA كه تقریباً در هیچ موردی به صورت مزمن درنمی‌آید، سایر انواع هپاتیت‌ها می‌توانند مزمن شوند. سرانجام هپاتیت مزمن، نارسایی كبد است و مثل هپاتیت حاد، تقریباً هیچ درمان قطعی برای هپاتیت مزمن هم وجود ندارد. گذشته از این، بعضی مبتلایان به هپاتیت، اگر چه ظاهراً بهبود می‌یابند اما به صورت «ناقل مزمن» در می‌آیند. این افراد، خودشان مشكلی ندارند اما آلوده كننده‌ی جامعه و اطرافیان به حساب می‌آیند.



هپاتیت مزمن تقریباً در پنج درصد از مبتلایان به هپاتیتB ایجاد می‌شود. اما این درصد، در مبتلایان به هپاتیتC بیش از چهل درصد است! ضمن این كه آلودگی به ویروس‌ هپاتیتC، احتمال  مبتلا شدن به سرطان كبد را هم افزایش می‌دهد. به این ترتیب باید گفت هپاتیتC خطرناك‌ترین نوع هپاتیت است و اتفاقاً همین هپاتیتC است كه تا كنون واكسنی برایش ساخته نشده است.



شایع‌ترین راه انتقال هپاتیت C، تزریق خون آلوده است و تا قبل از این كه خو‌ن‌های اهدایی از نظر آلودگی به هپاتیتC غربالگری شوند، افراد بسیاری از این طریق به هپاتیتC مبتلا می‌شدند.
اگر چه امروزه در همه جای دنیا، خون‌ها را از نظر آلودگی به ویروس‌هایC,B هپاتیت  و همین طورHTV (ویروس ایدز) آزمایش می‌كنند، اما نباید فراموش كرد كه هپاتیت فقط از طریق تزریق خون یا فرآورده‌های خونی منتقل نمی‌شود. تمام مایعات بدن یك فرد مبتلا به هپاتیت آلوده است و تماس با این مایعات می‌تواند به راحتی هر فردی را مبتلا كند. شاید با واكسیناسیون بر علیه هپاتیتB بتوانیم نفس راحتی بكشیم و خیالمان از بابت این نوع هپاتیت آسوده شود، اما فراموش نكنیم كه فعلاً تنها راه پیشگیری از هپاتیتC ،«مراقبت‌های رفتاری» است.



برچسبها : الفبای - هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 9 ارديبهشت 1388 ساعت 02:27
هپاتیت B را جدی بگیرید | بیماری‌های غدد



هپاتیت به معنای التهاب گسترده ی كبد است. حرفB كه در جلوی آن نوشته می شود نوع عامل آن را كه نوعی ویروس است نشان می دهد. هپاتیت یا التهاب كبد علل زیادی دارد كه عبارتند از داروها، انگلها، ویروسها و بعضی از بیماریهای خود ایمنی . انواع شایع هپاتیت ویروسی عبارت اند از :A و B و C و D .
در هپاتیتA ، انتقال ویروس از راه مدفوع به دهان است. در هپاتیتB انتقال ویروس از راه خون و مایعات به بدن است . در هپاتیتC تماس با خون آلوده از راه سوزن های آلوده ، تماس جنسی یا بزاق انجام می گیرد.
هپاتیتB در اثر ویروس نوعB به وجود می آید كه از طریق خون آلوده، سرنگ های آلوده و غیر استریل و یا در زمان زایمان از مادر هپاتیتی به نوزاد سالم منتقل می شود. مهمترین روش انتقال آن از طریق پوست است. (اگر مادر هپاتیتی به نوزاد خود شیر بدهد، نوزاد دچار هپاتیتB نمی شود.)

علایم هپاتیتB :
ابتدا بیمار دچار علائم غیر اختصاصی می شود كه این علائم در هر بیماری دیگر نیز دیده می شود. این علایم عبارت اند از: بزرگ شدن كبد ، ناراحتی های معده و روده ، سردرد ، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ ، خستگی، درد مفاصل و تب . زردی از علائم دیگر آن است كه بهترین محل برای تشخیص زردی ، سفیدی چشم است.

تشخیص هپاتیتB :
تشخیص بیماری از طریق آزمایشات خونی و اندازه گیری آنتی كور( عامل بیماری زا)  B و آنتی ژن ( هر ماده ای كه قادر باشد در شرایط خاص پاسخ ایمنی اختصاصی تولید كند )B می باشد.

درمان هپاتیتB :
درمان هپاتیتB به این ترتیب است كه بدن انسان به مرور زمان آنتی كورB می سازد و بعد از مدتی تكثیر و تولید ویروسB در كبد محدود می شود و كم كم كار كبد به حالت طبیعی بر می گردد و زردی از بین می رود و افزایش آنزیمهای كبدی، كاهش پیدا می كند و به مرز طبیعی بر می گردد.
در مواردی ، بعضی از افراد مبتلا به هپاتیت حاد دچار نارسایی كبد می شوند كه در صورت عدم درمان می تواند كشنده باشد.
 اگر علائم خونی هپاتیت B بیش از شش ماه طول بكشد ، به آن هپاتیت مزمنB می گویند.در مواردی افراد مبتلا به هپاتیت مزمنB دچار سیروز ( بیماری مزمن كبدی كه در این حالت كبد تیره رنگ شده و به نحو مشخصی گره دار می شود . سیروز قابل علاج نیست ولی در صورت حذف عامل ایجاد كننده آن می توان از پیشرفت بیماری جلوگیری كرد . علایم سیروز عبارت اند از : خستگی ، كاهش وزن ، استفراغ خون و ناراحتی های گوارشی ) می شوند.
اگر فردی دچار هپاتیتB شد بایستی تمام اعضای خانواده او نیز از نظر هپاتیتB بررسی و در صورت لزوم واكسیناسیون هپاتیتB نیز انجام شود.
واكسیناسیون هپاتیتB در مراكز بهداشتی درمان انجام می شود. در كلیه نوزادان واكسیناسیون بر علیه هپاتیتB در زمان تولد،5 /1 ماهگی ( یك ونیم  ماهگی) و 9 ماهگی انجام می شود. (براساس برنامه طرح واكسیناسیون ملی ایران انجام واكسیناسیون شامل كودكانی است كه سال 1372 به بعد متولد شده اند.) واكسیناسیون به مدت 5 سال در 90% افراد مصونیت می دهد. اصول رعایت بهداشتی و وسایل استریل پزشكی در كلینك ها از دندانپزشكی ها و مراكز دیالیز و مراكز انتقال خون و انجام واكسیناسیون هپاتیتB از راههای مؤثر در كاهش این بیماری است.



برچسبها : هپاتیت - جدی - بگیرید
نوشته شده توسط مغذیانی در 9 ارديبهشت 1388 ساعت 02:22
هجوم ویروس ها به كبد - درباره هپاتیت B | بیماری‌های غدد



هپاتیت B  از بیمارى هاى شایع و بومى بزرگترین قاره جهان است، به طورى كه آمار بیانگر ابتلاى صدها میلیون نفر از مردم آسیا به این بیمارى است.
به رغم این كه این بیمارى فقط كبد را درگیر مى كند و در نهایت ممكن است بیمار بر اثر نارسایى (از كار افتادن) كبد یا سرطان كبد فوت نماید، به دلایلى مى توان آن را در گروه بیمارى هاى مقاربتى قرار داد:

هپاتیت B به دلایل ذیل شبیه بیمارى ایدز است:
1- عامل هر دو ویروس است.
2- بیمارى هاى ویروسى قابل درمان نیستند.
3- مقاربت هاى جنسى و وجود شركاى جنسى متعدد از مهمترین راه هاى انتقال هر دو بیمارى است.
4- استفاده از سرنگ مشترك آلوده مى تواند موجب انتقال هر دو بیمارى شود.
5- در بیشتر موارد، مبتلایان علائم بالینى خاص دال بر ابتلا به این بیمارى ندارند.
هپاتیت به معنى التهاب بافت كبد است. ورود عوامل بیگانه مختلف از جمله نوعى ویروس مى تواند موجب التهاب كبد شود. از آنجایى كه سیستم دفاعى بدن در مقابل التهاب در هر قسمت از بدن با بسیج گلبول هاى سفید و دیگر عوامل ایمنى عكس العمل نشان مى دهد، این عكس العمل دفاعى در كبد كه به منظور حفظ كبد در مقابل عوامل بیگانه صورت مى گیرد در بعضى موارد موجب تخریب نسج كبد و نهایتاً نارسایى كبد مى شود.
6- به دلیل طولانى بودن دوره نهفتگى(1) در هر دو بیمارى، مبتلایان مى توانند طى سال ها، بدون آن كه از بیماری خود مطلع باشند، بیمارى را به افراد سالم منتقل نمایند.
7- از طریق انتقال خون و مشتقات جانبى آن نیز منتقل مى شوند.
اما تفاوت عمده و مهمى كه این دو بیمارى را از هم جدا مى كند؛ علیه هپاتیت B واكسن بسیار مؤثرى ساخته شده و در صورتى كه طبق برنامه واكسیناسیون علیه آن انجام شود براى سال ها و حتى تا آخر عمر مى تواند مصونیت بدهد، در حالى كه تاكنون براى ایدز واكسنى ساخته نشده است.
در یك نگاه كلى: انجام واكسیناسیون علیه این بیمارى در ایران در تمام رده هاى سنى به خصوص افرادى كه در معرض خطر ابتلا هستند ضرورى به نظر مى رسد. زیرا:
1- این بیمارى در كشورهاى آسیایى از جمله ایران جزء بیمارى هاى شایع و بومى محسوب مى شود.
2- قدرت سرایت این بیمارى بیشتر از ایدز  است. ویروس ایدز حداكثر یك ساعت بیرون از بدن زنده مى ماند در حالى كه ویروس هپاتیت تا 10 روز خارج از بدن زنده است.



هپاتیت چیست؟

هپاتیت به معنى التهاب بافت كبد است. ورود عوامل بیگانه مختلف از جمله نوعى ویروس مى تواند موجب التهاب كبد شود. از آنجایى كه سیستم دفاعى بدن در مقابل التهاب در هر قسمت از بدن با بسیج گلبول هاى سفید و دیگر عوامل ایمنى عكس العمل نشان مى دهند و این عكس العمل دفاعى در كبد كه به منظور حفظ كبد در مقابل عوامل بیگانه صورت مى گیرد در بعضى موارد موجب تخریب نسج كبد و نهایتاً نارسایى كبد مى شود. به جز ویروس ها عوامل دیگرى نظیر مصرف زیاد الكل، بعضى داروها، بعضى مواد شیمیایى و سموم مى توانند موجب هپاتیت شوند. به طورى كه عامل عمده هپاتیت در جهان غرب الكل، و در ایران ویروس هپاتیت است.
كبد از بزرگترین اعضای داخل بدن است و در ناحیه فوقانى و راست شكم پشت دنده ها قرار دارد و عملكرد بسیار پیچیده اى دارد:
1- محل ذخیره انرژى به صورت قند.
2- محل ذخیره ویتامین  ها و آهن و دیگر املاح  معدنى مثل روى و مس.
3- تولید پروتئین ها  و فاكتورهاى انعقادى و كمك به حفظ سلامت بدن و رشد آن.
4- محل تجزیه و تخریب گلبول هاى قرمز پیر و فرسوده به منظور استفاده مجدد از عناصر تشكیل دهنده گلبول قرمز در خون سازى.
5- تولید صفرا كه براى هضم غذا ضرورى است.
6- الكل و اكثر داروها بعد از تأثیر درمانى، در كبد تجزیه، خنثى و دفع مى شوند.
7- اكثر ذرات و میكروب ها كه از طریق سیستم گوارش وارد بدن و گردش خون شده اند در كبد از بین مى روند.
این عضو بدن قدرت فوق العاده اى در بازسازى خود دارد.

هپاتیت ویروسى انواع مختلفى دارد كه عبارت اند از:
هپاتیت A : از راه مدفوع منتقل مى شود و بعد از ابتلا، بهبودى صورت مى گیرد و خطرناك نیست.
هپاتیت B : از راه خون و فرآورده هاى خونی و تماس جنسى منتقل مى شود و مى تواند موجب تخریب نسج كبد شود.
هپاتیت C : شبیه هپاتیت B است اما شیوع آن در بین مردم بسیار كم است.
هپاتیت D : ویروس عامل این بیمارى به تنهایى نمى تواند موجب بیمارى شود و معمولاً در افرادى كه مبتلا به هپاتیت B هستند دیده مى شوند.
هپاتیت E : شبیه هپاتیت A است و از راه مدفوع منتقل مى شود و خطرناك نیست.



هپاتیت B چیست
این بیماری در اثر ورود ویروس هپاتیت B به بدن ایجاد مى شود كه براى راحتى آن را (HBV ( HEPATITIS B VIRUSمى نامند.
در آمریكا سالانه 250000 مورد جدید تشخیص داده مى شود، اما در آسیا تعداد مبتلایان، بالغ بر صدها میلیون نفر است. در آمریكا 50 درصد علت شیوع آن شركاى جنسى متعدد است. انتشار این بیمارى از طریق خون، فرآورده هاى خونى و وسائل آلوده به خون، و در مرتبه بعدى دارو قرار دارد.
هپاتیت B مسرى تر از ویروس ایدز است، مثلاً: ویروس هپاتیت B مى تواند تا حدود 10 روز بیرون از بدن زنده بماند. در حالى كه ویروس ایدز HIV حداكثر چند ساعت بعد از خروج از بدن از بین مى رود. هنگامى كه یك نفر به این ویروس آلوده مى شود ممكن است بین یك تا شش ماه طول بكشد تا علائم گسترش یابد،در این صورت سه حالت زیر ممكن است رخ دهد:
1- بیشتر بیماران به سمت هپاتیت B حاد مى روند و بعد به طور كامل بهبود پیدا مى كنند.
2- درصد كمى به صورت ناقلین سالم مى مانند.
3- تعدادى تبدیل به هپاتیت B مزمن مى شوند.
بعضى از افراد بعد از گذراندن دوره حاد بیمارى یا بدون سابقه قبلى ابتلا به این بیمارى، یا ورود ویروس به بدن به ناقلین سالم تبدیل مى شوند. اینگونه بیماران بالقوه آلوده هستند و مى توانند بیمارى را به افراد سالم منتقل نمایند. هیچ گونه علائم بالینى ندارند و حتى آزمایش خون این افراد وجود بیمارى را ثابت نمى كند و به همین دلیل این گروه خطرناك ترین گروه در انتقال و شیوع بیمارى در جامعه هستند. تنها راه اثبات وجود ویروس در بدن ناقلین سالم، نمونه بردارى از كبد است.
هپاتیت B حاد: بسیارى از بیماران كه مبتلا به هپاتیت B حاد مى شوند هیچ علائمى ندارند یا این كه علائم بسیار خفیف هستند و توجه بیمار یا پزشك را جلب نمى كند. به طور كلى علائم بالینى طیف وسیعى را در بر مى گیرد؛ و از یك بیمارى خیلى خفیف بدون علائم واضح بالینى تا نارسایى شدید كبد به صورت حاد را شامل مى شود. حدود 2 درصد از مبتلایان به طور ناگهانى و سریع به سمت نارسایى حاد كبد سیر مى كنند. به طور كلى 90 تا 95 درصد افرادى كه دچار هپاتیت B حاد مى شوند بدون هیچ عارضه اى بهبود مى یابند و تنها 5 تا 10 درصد مبتلایان تبدیل به هپاتیت مزمن مى شوند.

علائم بالینى هپاتیت حاد:
1- از دست دادن اشتها؛ تهوع، استفراغ.
2- درد عضلانى و گاهى درد در مفاصل.
3- درد و حساسیت در ناحیه فوقانى و راست شكم (محل قرار گرفتن كبد)
4- درد شكم و اسهال
5- زرد شدن سفیدی چشم و رنگ پوست
6- تغییر رنگ ادرار و مدفوع به طورى كه رنگ ادرار شبیه چاى و رنگ مدفوع سفید و شیرى رنگ مى شود.

سیر بیمارى هپاتیت مزمن B
سیروز كبدى یا تخریب نسج كبد كه منجر به نارسایى كبد مى شود، سرطان كبد، مرگ.
در هپاتیت مزمن B علائم بالینى در صورت تخریب نسج كبد ایجاد مى شود كه در مراحل انتهایى بیمارى به صورت های زیر دیده می شود:
1- زردى شدید پوست و چشم
2- كاهش وزن شدید
3- بى اشتهایى
4- تجمع مقدار زیادى آب در حفره شكم
با توجه به شیوع بسیار زیاد این بیمارى در كشور ما و به دلیل عدم دسترسى به آمار صحیح و علمى، مى توان با توجه به آمار كشور آمریكا میزان مرگ و میر ناشى از این بیمارى در كشورمان را تخمین زد. بعضى از افراد بعد از گذراندن دوره حاد بیمارى یا بدون سابقه قبلى ابتلا به این بیمارى، یا ورود ویروس به بدن به ناقلین سالم تبدیل مى شوند.
اینگونه بیماران بالقوه آلوده هستند و مى توانند بیمارى را به افراد سالم منتقل نمایند. هیچ گونه علائم بالینى ندارند و حتى آزمایش خون این افراد وجود بیمارى را ثابت نمى كند و به همین دلیل این گروه خطرناك ترین گروه در انتقال و شیوع بیمارى در جامعه هستند.تنها راه اثبات وجود ویروس در بدن ناقلین سالم، نمونه بردارى از كبد است.

تشخیص بیمارى:
اساس تشخیص بر پایه آزمایش خون است. در حال حاضر اكثر مبتلایان، به وسیله سازمان انتقال خون  براساس انجام آزمایش خون روى خون هاى اهدایى تشخیص داده مى شوند. انجام آزمایش HBSAG و مثبت بودن آن تنها وجود ویروس در بدن را ثابت مى كند و با انجام آزمایش هاى تكمیلى دیگر، مبتلایان به هپاتیت حاد را از نوع مزمن جدا مى كند. البته تشخیص قطعى با نمونه بردارى از كبد صورت مى گیرد.

درمان و پیشگیرى
در حال حاضر درمان هاى متعددى براى شكل مزمن بیمارى وجود دارد كه ممكن است شانس فرد رادر پاك شدن از عفونت افزایش دهد.
جلوگیرى از ورود ویروس به بدن مهمترین اقدامى است كه براى پیشگیرى باید انجام گیرد. همانند بیمارى ایدز  باید با در نظر گرفتنراه هاى سرایت بیمارى، موارد ذیل را به منظور نجات جامعه انجام داد:
1 - آگاهى دادن به جوانان درباره انتقال بیمارى از راه تماس جنسى بدون حفاظت
2 - توزیع سرنگ رایگان در بین معتادان
3 - اعمال قوانین بهداشتى و رعایت اصول استریل كردن در مراكز درمانى و بهداشتى و مراكز دیگرى كه مى توانند موجب سرایت بیمارى شوند
4 - انجام واكسیناسیون
با تمام توضیحات فوق، یك سوم افراد مبتلا نمى دانند كه به چه دلیل و چگونه و چه زمانى به این بیمارى مبتلا شده اند. واكسیناسیون علیه این بیمارى یكى از مهمترین و مطمئن ترین راه هاى پیشگیرى از ابتلا به این بیمارى است.

چه كسانى باید علیه هپاتیت B واكسینه شوند
1 - افراد 18 سال و پائین تر.
2 - افراد بالاى 18 سال كه خطر سرایت بیمارى به آنها زیاد است شامل: افرادى كه شركاى جنسى متعدد دارند؛ مردان ؛ افرادی که همسرشان مبتلا به این بیماری است؛ معتادان تزریقى؛ پرسنل مراكز بهداشتى و درمانى یا پرستارانى كه از مبتلایان به هپاتیت نگهدارى مى كنند؛ افرادى كه به دلیل نارسایى كبد دیالیز خونى مى شوند؛ افراد مبتلا به هموفیلى كه فاكتورهاى انعقادى دریافت مى كنند؛ کسانی که درمناطقی زندگی می کنند که بیماری در آنجا به صورت بومی شیوع دارد، از جمله ایران.
براى ایجاد مصونیت دائمى باید سه تزریق در سه نوبت طبق برنامه انجام شود: اگر یك نوبت تزریق فراموش شد باید به مجرد یادآورى تزریق را انجام داد، در این صورت نیازى به تجدید واكسیناسیون از ابتدا نیست. در نوزادان نباید سومین تزریق را قبل از 6 ماهگى انجام داد چرا كه در این صورت مصونیت دائمى نمى دهد. نوجوانان بین سنین 11 تا 15 سالگى تنها دو تزریق با فاصله 4 تا 6 ماه لازم است. واكسن هپاتیت را مى توان همزمان با دیگر واكسن ها تزریق كرد.

چه كسانى نباید علیه هپاتیت واكسینه شوند
1 - افرادی که به واكسن هپاتیت حساسیت شدید دارند
2 – کسانی که سابقه ابتلا به هپاتیت دارند. همچنین افرادى كه بسیار ضعیف و بیمار هستند باید تا زمان بهبودى از تزریق واكسن خوددارى نمایند.

پی نوشت:
(1) دوره نهفتگى: به مدت زمانى كه بین ورود ویروس یا عامل بیمارى به بدن تا بروز علائم بالینى طول مى كشد«دوره نهفتگی » گویند.

دكتر علیرضا داودى



برچسبها : هجوم - ویروس - کبد - درباره - هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 9 ارديبهشت 1388 ساعت 02:20
هپاتیت؛ یک معضل جهانی | بیماری‌های غدد



امروزه هپاتیت یکی از مشکلات بهداشتی- درمانی عمده ی جهان است. علل و نحوه انتقال هپاتیت و شیوع آن با توجه به سطح بهداشتی، سنت‌ها، عادات اجتماعی و میزان رعایت مسائل اخلاقی متفاوت است.
طبق آخرین گزارشات سازمان بهداشت جهانی (WHO) حدود 400 میلیون نفر در سراسر جهان حامل ویروس هپاتیت B هستند. هپاتیت B پس از بیماری‌های سل  و مالاریا، شایع‌ترین بیماری مسری عفونی است. سالانه حدود 50 میلیون نفر به تعداد افراد آلوده در دنیا افزوده می‌شود. شیوع ناقلین هپاتیت B در جامعه ایرانی حدود 3 درصد افراد جامعه یا قریب به دو میلیون نفر است. البته این آمار در شهرها و روستاهای مختلف کشور، متفاوت است. خوشبختانه با اجرای واکسیناسیون نوزادان و افراد پرخطر از سال 1372 در کشور و افزایش سطح بهداشت، میزان موارد جدید ابتلا به طور جدی کاهش یافته است.

کبد و سلامتی
کبد کارخانه شیمیایی بدن می‌باشد و بسیاری از اعمال پیچیده ی شیمیایی را که برای ادامه زندگی ارزش حیاتی دارند، انجام می‌دهد. نقش کبد در حذف مواد و سموم اضافی حاصل از سوخت و ساز مواد غذایی بسیار حیاتی است.
هپاتیت یعنی "التهاب کبد" که مهم‌ترین عوامل ایجاد‌کننده آن ویروس‌ها هستند.
کبد بزرگترین اندام داخلی بدن است و نقش مهمی در تنظیم پدیده‌های حیاتی بر عهده دارد. این عضو در قسمت بالا و راست شکم، درست زیر دنده‌ها قرار دارد. وزن آن در بالغین حدود 5/1 تا 5/2 کیلوگرم است. در قسمت فوقانی کبد عضله دیافراگم قرار دارد. خون‌رسانی به کبد بسیار زیاد است و به آن «جگر سیاه» نیز گفته می‌شود.
گرچه پزشکان در معاینه، متوجه برخی از تغییرات در اندازه کبد می‌شوند، ولی در اکثر موارد استفاده از سونوگرافی ضروری است.

هپاتیت چیست و علل آن کدامند؟
هپاتیت یعنی "التهاب کبد" و در میان عوام مردم به یرقان و زردی مشهور است. مهم‌ترین عوامل ایجاد‌کننده آن ویروس‌ها هستند. ویروس‌ها موجودات بسیار ریزی هستند که از فرد آلوده به فرد سالم منتقل می‌شوند و برای رشد و تکثیر خود به یک موجود زنده نیاز دارند. تاکنون شش نوع ویروس هپاتیت شناخته شده است که شایع‌ترین آنها ویروس‌های هپاتیت ‌(A)، (B ) و (C) هستند. عوامل دیگری مثل داروها، بیماری‌های ارثی، خود ایمنی و مصرف مشروبات الکلی نیز می‌تواند موجب بروز هپاتیت شوند.
هپاتیت از طریق مادر آلوده به نوزاد ، تماس جنسی با فرد آلوده ، تماس خون بیمار آلوده با خون فرد سالم و استفاده از وسایل غیر استریل در دندانپزشکی، سوراخ کردن غیربهداشتی گوش، خالکوبی و حجامت منتقل می شود.

ویروس هپاتیت B
کبد محل زندگی و تکثیر ویروس در بدن انسان است و محصولات آن پس از تولید به درون گردش خون می‌ریزند. بدن در برابر عفونت ویروسی از خود دفاع می‌کند و علیه آنتی ژن‌های ویروس، آنتی بادی یا آنتی کر (پادتن) می‌سازد. در بسیاری از موارد، بدن با دفاع از خود، عفونت را دفع کرده و فقط رد پای آن به صورت مثبت بودن آنتی بادی‌ها (پادتن‌ها) مشخص می‌شود. در این شرایط فرد در مقابل عفونت مجدد مصون می‌شود و به اصطلاح خود واکسینه شده است.

ناقل بیماری هپاتیت B
ناقل بیماری هپاتیت به کسانی گفته می‌شود که ویروس هپاتیت B در خون آنها برای مدت بیش از 6 ماه وجود داشته باشد، حال عمومی آنها خوب بوده و در بررسی آزمایشگاهی اختلالی در کار کبد آنان، مشاهده نشود. در چنین شرایطی ویروس به صورت مسالمت‌آمیز در داخل بدن وجود دارد، ولی آسیبی به کبد وارد نمی‌کند. افراد ناقل بیماری هپاتیت B نباید زندگی را بر خود و دیگران حرام نمایند. زندگی باید کرد، ولی رعایت دستورات بهداشتی ضروری است.

چگونگی شناسایی ناقلین هپاتیت B
در اغلب موارد، افراد به دنبال اهدای خون و مشخص شدن وجود آلودگی به ویروس هپاتیت B به پزشک مراجعه می‌کنند. این افراد معمولاً هیچ‌ گونه علامتی ندارند و از آلوده بودن خون نیز اظهار تعجب می‌نمایند. ممکن است به دنبال اطلاع از بیماری خود غمگین و ناراحت شوند. ولی باید بر اعصاب خود مسلط بوده و به فکر آینده باشند.
برای بررسی بیشتر و کسب اطلاعات دقیق‌تر می‌توانند ضمن مراجعه به پزشکان متخصص به آینده امیدوار باشید.

راه‌های انتقال ویروس هپاتیت B
همانطور که قبلاً ذکر شد تنها مخزن این عفونت انسان است و انتقال آن از افراد آلوده به افراد سالم صورت می‌گیرد. راه‌های انتقال عفونت عبارتند از:
1- در مناطقی که میزان ناقلین زیاد است، عفونت احتمالاً از طریق مادران آلوده به نوزادان منتقل می شود. عفونت نه از طریق بند ناف، بلکه از طریق بدن مادر در هنگام زایمان و در جریان تماس نزدیک بعد از آن منتقل می‌شود.
2- تماس جنسی با فرد ناقل هپاتیت می‌تواند باعث انتقال عفونت شود. برای ممانعت از این امر، انجام واکسیناسیون و استفاده از کاندوم توصیه می‌شود. بعد از انجام واکسیناسیون و تعیین سطح ایمنی می‌توان بدون هیچ گونه نگرانی به زندگی سالم و زناشویی ادامه داد.
3- کارمندان بیمارستان‌ که در تماس نزدیک با بیماران آلوده هستند، در معرض خطر ابتلای بیشتری می‌باشند. این خطر به دلیل آلوده شدن با خون بیمار؛ مثلاً از راه فرو رفتن سوزن آلوده به دست یا از طریق خراش‌های پوستی به وجود می آید. خطر آلودگی برای جراحان و دندان پزشکان دو چندان می‌شود.
4- استفاده از خون و فرآورده‌های خونی آلوده : البته این طریقه ی انتقال به طور عمده در چند دهه قبل اتفاق می‌افتاد. امروزه در تمام جهان (و از جمله ایران) خون‌های اهدایی برای شناسایی ویروس هپاتیت B آزمایش می‌شوند، خون و فرآورده‌های آن سالم هستند.
5- استفاده از وسایل غیر استریل در دندانپزشکی، سوراخ کردن غیربهداشتی گوش، خالکوبی  و حجامت  جزء راه‌های احتمالی انتقالی عفونت تلقی می‌شوند.
در مطلب بعدی در مورد علائم و تشخیص بیماری هپاتیت B و سایر نکات مربوط به این بیماری برای شما صحبت خواهیم کرد.



برچسبها : هپاتیت - معضل - جهانی
نوشته شده توسط مغذیانی در 9 ارديبهشت 1388 ساعت 02:11
علایم و تشخیص بیماری هپاتیت B | بیماری‌های غدد



با توجه به این که در اغلب موارد این بیماری از مادران آلوده به نوزادان منتقل می‌شود، تا سال‌ها علامتی بروز نمی‌کند. در برخی موارد به دنبال هپاتیت حاد ویروسی، فرد به صورت یک فرد ناقل در می‌آید. در این افراد به دنبال علایم هپاتیت از جمله بی‌اشتهایی، ضعف، بی‌حالی، پررنگی ادرار و زردی؛ سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند آنتی ژن هپاتیت B را از بین ببرد و بعد از 6 ماه، با وجود بهبودی ظاهری فرد آلوده باقی می‌ماند. خوشبختانه تنها 10 درصد افراد مبتلا به هپاتیت حاد ویروسی دچار هپاتیت مزمن می‌شوند و ناقل هپاتیت باقی می‌مانند. ولی متأسفانه در صورت انتقال عفونت از مادر به نوزاد، در اغلب موارد حالت ناقل پابرجا خواهد ماند و نوزادان آلوده امروزه، خود آلوده کننده جامعه خواهند بود.

تشخیص بیماری هپاتیت B
براساس اکثر گزارش‌های علمی، بسیاری از کسانی که به ویروس هپاتیت‌ B آلوده می‌شوند، از بیماری خود آگاهی ندارند و سال‌ها پس از ابتلا، از وجود این بیماری مطلع می‌شوند. راه تشخیص این بیماری اندازه‌گیری آنتی ژن سطحی این ویروس یعنی HBS AG است. اگر در فردی آزمایش HBS AG مثبت شود، نشان می دهد که آلوده به ویروس هپاتیت B است یعنی در بدن وی ویروس هپاتیت B وجود دارد. آنچه این آزمایش را معنی‌دار می‌کند، حال عمومی بیمار، وضعیت کبد (اندازه آن و نتایج آزمایش‌های مخصوص کبد) و چند آزمایش دیگر در مورد فعالیت ویروس در بدن است. در بسیاری از موارد به دنبال کشف یک مورد HBS AG مثبت، سایر افراد خانواده آزمایش شده و موارد مثبت بدون علامت شناسایی می‌شوند.
بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

مهم‌ترین مسئله در ارتباط با ناقلین هپاتیت B
این بیماران هیچ گونه علامت، نشانه و ناراحتی ندارند، ولی در خونشان ویروس وجود دارد. مهم‌ترین مسئله در مورد این گروه از افراد، مراجعه به پزشک هر 6 ماه یک بار و بررسی آزمایشگاهی جهت تعیین وضعیت کبدی است. این امر جنبه حیاتی دارد و با انجام آن می‌توان به فعال شدن بیماری در مراحل اولیه پی برد.

عاقبت ناقلین هپاتیت B
در اکثر موارد، شواهدی دال بر تخریب و التهاب سلول‌های کبدی دیده نمی‌شود. در واقع یک سازش و همزیستی بین ویروس‌ها و سیستم دفاعی بدن به وجود می آید. این سازگاری ممکن است تا سالیان سال باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند، سالیانه 1 تا 2 نفر ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBS AG آنها منفی می‌شود. تعداد بسیار کمی از این افراد در عرض چند سال، دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجدداً از سر گرفته می‌شود. به همین دلیل است که به حاملین هپاتیت B توصیه می‌شود تا برای معاینه و انجام آزمایش‌های کبدی و بررسی وضعیت‌شان هر 6 ماه یک بار به پزشک معالج خود مراجعه کنند.
بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

آیا امکان ابتلای ناقلین هپاتیت B به سیروز وجود دارد؟

در تعداد کمی از این بیماران که اختلال در کار کبد به صورت پیشرونده است، این احتمال وجود دارد. خوشبختانه امروزه با عرضه داروهای جدید امکان جلوگیری و یا به تأخیر انداختن این روند وجود دارد.
تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود.

هپاتیت مزمن B
در تعدادی از افراد مبتلا به هپاتیت B ،ویروس به صورت فعال سبب التهاب کبد می‌شود. آنزیم‌های کبدی (ALT, AST) در خون این افراد افزایش می‌یابد. این افراد نیاز به تشخیص شدت التهاب در کبد و فعالیت ویروس در خون و احیاناً درمان دارند. برای تشخیص فعال بودن بیماری و پیگیری بیماران بعد از شروع درمان لازم است آزمایشات اندازه‌گیری سطح میزان ویروس در خون (اصطلاحا PCR شمارشی) انجام شود. انجام PCR معمولی و غیر شمارشی فایده‌ای ندارد.
امروزه داروهای ضد ویروسی متعددی برای درمان هپاتیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. داروی اینترفرون- آلفا دارای اثرات ضد ویروسی بوده و سبب تحریک سیستم دفاعی بدن می‌‌‌شود. تجویز این دارو طبق نظر پزشک صورت می‌گیرد.
PCR شمارشی (VIRAL LOAD) در تعیین شدت بیماری و میزان پاسخ به درمان داروهای ضد ویروسی کمک فراوانی می‌کند.
یکی دیگر از داروهایی که در درمان هپاتیت مزمن استفاده می‌شود، قرص لامیوودین است. این دارو با مهار آنزیم مسئول تکثیر ویروس هپاتیت B ،سبب مهار تکثیر آن و کنترل بیماری هپاتیت مزمن B می‌شود.

آیا هپاتیت B قابل پیش‌گیری است؟!
تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود. شما هم می‌توانید با تلقیح واکسن، از ابتلای خود در برابر این عفونت محافظت کنید.



برچسبها : علایم - تشخیص - بیماری - هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 9 ارديبهشت 1388 ساعت 02:10
هپاتیت C | بیماری‌های غدد



یکی از شش ویروس شناخته شده هپاتیت، ویروس هپاتیت C است که عامل بسیاری از موارد بیماری هپاتیت ویروسی در انسان می‌باشد. در کشور ما احتمالاً 200 تا 300 هزار نفر مبتلا به این ویروس می‌باشند.

راه‌های انتقال هپاتیت C
آلوده شدن به ویروس هپاتیت C امروزه یک مشکل مهم بهداشتی در سراسر جهان است. امروزه از این بیماری به عنوان یک معضل یاد می‌شود، ولی چنانچه اقدامات لازم در جهت کنترل و پیشگیری از آن صورت نگیرد، مطمئناً در آینده ای نزدیک به یک فاجعه تبدیل خواهد شد. ویروس هپاتیت C در محیط خارج از بدن و درون خون خشک شده نیز به مدت سه ماه زنده می‌ماند، ولی با جوشاندن در 100 درجه سانتی‌گراد و به مدت 5 دقیقه از بین می‌رود.
اعتیاد به مواد مخدر تزریقی و تماس با خون افراد آلوده از طریق استفاده ی مشترک از سوزن مصرفی، عامل مهمی در ابتلا به هپاتیت C است.
تا قبل از سال 1992 در کشورهای خارجی و قبل از سال‌های 1374 و 1375 در ایران، شایع‌ترین راه انتقال ویروس هپاتیت C ، استفاده از خون و فرآورده‌های آن بود. بدیهی است که پس از این سال‌ها ، تمام خون‌ها از نظر انواع بیماری‌های عفونی از جمله هپاتیت C مورد بررسی قرار می گیرند و تنها در صورت سالم بودن اجازه تزریق داده می‌شود. دریافت‌کنندگان مداوم فرآورده‌های خونی، به عنوان مثال دریافت‌کنندگان فاکتورهای انعقادی 8 و 9 در بیماران هموفیلی و همچنین گیرندگان خون در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه که تحت دیالیز خونی قرار می‌گیرند، در معرض خطر جدی ابتلا به هپاتیت ‌C قرار دارند. امروزه متأسفانه اعتیاد به مواد مخدر تزریقی و تماس با خون افراد آلوده از طریق استفاده ی مشترک از سوزن مصرفی، عامل مهمی در ابتلا به هپاتیت C است.

افرادی که در معرض خطر ابتلا به هپاتیت C هستند به 4 دسته کلی تقسیم می‌شوند:
1- گروه اول: افراد در معرض خطر به دلیل سابقه مثبت استفاده از خون و فرآورده‌های آن مانند بیماران هموفیلی، دیالیزی و تالاسمی.
2- گروه دوم: سابقه تزریق خون در سال‌های قبل از 1374 که در آن زمان خون از نظر آلودگی به ویروس هپاتیت C بررسی نمی‌شد.
3- گروه سوم: افراد معتاد به مواد مخدر تزریقی یا دارای شرکای جنسی متعدد.
4- گروه چهارم: این گروه شامل 30 تا 40 درصد مبتلایان بوده و علت خاصی جهت ابتلای آنان یافت نمی‌شود.

هپاتیت C و اعتیاد
متأسفانه اعتیاد به مواد مخدر تزریقی از علل مهم ابتلا به هپاتیت C می‌باشد. استفاده از سرنگ به صورت مشترک در بین معتادان به مواد مخدر می‌تواند به انتقال انواع عفونت‌ها از جمله هپاتیت C و B و ایدز منجر شود. البته اعتیاد به کوکائین و استنشاق از راه بینی نیز از راه‌های انتقال بیماری است. خطر بزرگی که معتادان به مواد مخدر را تهدید می‌کند، ابتلا به گونه‌های مختلف ویروس هپاتیت C است که موجب بروز بیماری با شدت بیشتر می شود. در این موارد پاسخ بیمار به درمان با داروهای ضد ویروسی کم می‌شود.

تشخیص هپاتیت C
راه تشخیص این بیماری انجام آزمایش آنتی بادی ضد ویروس به روش «الیزا» است. در فردی که این آزمایش مثبت است، باید با استفاده از آزمایش دقیق‌تر «ریبا» یا «بلات» و آزمایش دقیق‌تر پی – سی – آر (HCV RNA) وجود بیماری و شدت آن را اثبات کرد.
هپاتیت C قابل درمان است و در صورت مصرف دقیق دارو تحت نظر پزشک، امکان ریشه کنی آن وجود دارد.

درمان هپاتیت C
برای بیماری هپاتیت C درمان موثری وجود دارد. مصرف توأم داروی اینترفرون آلفا و قرض ریباورین می‌تواند در 30 تا 50 درصد موارد به کنترل بیماری منجر شود. اثر داروی اینترفرون ساخت داخل کشورمان (به نام پی – دی فرون) در درمان بیماری معادل داروهای خارجی است. آمپول اینترفرون به صورت هفته‌ای سه بار تزریق می‌شود. مقدار و مدت مصرف آن را پزشک تعیین می‌کند. بیماران باید حداقل ماهی یک بار جهت بررسی و انجام آزمایشات مراجعه نمایند. امروزه آلفا – اینترفرون جدیدی به نام پگ – اینترفرون معرفی شده که هفته‌ای یک بار تزریق می‌شود. این دارو گران قیمت است، ولی تأثیر بیشتری دارد. هپاتیت C قابل درمان است و در صورت مصرف دقیق دارو تحت نظر پزشک، امکان ریشه کنی آن وجود دارد.
پس امروزه می‌توان نسبت به مهار بیماری و بازگرداندن زندگی سالم به بیماران اقدام کرد به شرطی که بیماری در مراحل زودرس آن تشخیص داده شود و بیماران با پزشک خود همکاری نمایند.
رعایت مقدار مناسب مصرف دارو و مدت توصیه شده توسط پزشک، در ریشه کنی بیماری حائز اهمیت است. باید توجه داشت که گرچه جهت درمان بیماری باید هزینه‌ای بالا متحمل شد، ولی ریشه کنی بیماری ارزش بیشتری دارد.

دکتر سید موید علویان- فوق تخصص گوارش وکبد



برچسبها : هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 9 ارديبهشت 1388 ساعت 02:09
داروی ایرانی پگافرون برای بیماران مبتلا به هپاتیت C | بیماری‌های غدد

داروی نو‌تركیب "پگیلیتد اینترفرون" با نام تجاری "پگافرون" در ایران تولید شد و برای درمان قطعی بیماران مبتلا به هپاتیت C مقاوم، وارد بازار شد.

داروی هپاتیت سی،پگافرون


محمد رضا فاضلی رئیس كمیته بیوتكنولوژی دارویی وزارت بهداشت در گفت‌وگو با فارس با اعلام این مطلب افزود: دارو دقیقا مشابه داروی خارجی است كه قبلا با نام تجاری پگاسیس در بازار ایران وجود داشت، اما به علت قیمت بسیار بالای آن، همه بیماران مبتلا به هپاتیت، امكان استفاده از آن را نداشتند.
وی گفت: مراحل تولید این دارو در مركز رشد فرآروده‌های دارویی دانشگاه علوم پزشكی تهران از 2 سال پیش انجام شده است و از چند ماه پیش آزمایش‌های كارآزمایی بالینی این داروی نوتركیب(بیوتكنولوژیك) بر روی تعدادی از بیماران به صورت مجانی انجام شد و نشان داد كه این دارو كاملا مشابه داروی اصلی است.
رئیس مركز رشد فرآروده‌های دارویی مركز علوم پزشكی دانشگاه تهران اضافه كرد: این دارو اكنون مجوز نهایی ورود به بازار را از وزارت بهداشت اخذ كرده است و توسط یك شركت خصوصی به تولید انبوه رسیده است و كاملا می‌تواند نیاز همه بیماران مبتلا به هپاتیت C مقاوم را در كشور تأمین كند.
فاضلی گفت: قیمت هر آمپول پگافرون در بازار حدود 100 هزار تومان است و امكان پوشش بیمه‌ای آن هم وجود دارد. داروی مشابه خارجی آن ابتدا به قیمت هر آمپول 270 هزار تومان در بازار ایران توزیع می‌شد كه با تولید این دارو در كشور، اكنون قیمت هر آمپول خارجی به 130 هزار تومان كاهش یافته است.
وی ادامه داد: این دارو به صورت عمومی در تمام داروخانه‌های كشور توزیع نمی‌شود، بلكه از طریق تعدادی از داروخانه‌های خاص، داروخانه‌های بیمارستانی و شبانه‌روزی توزیع خواهد شد.

منبع: خبرگزاری فارس



برچسبها : داروی - ایرانی - پگافرون - برای - بیماران - مبتلا - هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 4 ارديبهشت 1388 ساعت 21:10
هپاتيت C و عوامل ايجاد آن | بیماری‌های غدد



امروزه اکثر افراد نام بيماري "هپاتيت" را شنيده اند و با آن آشنايي دارند، ولي متاسفانه بسياري از آن ها، انواع اين بيماري را نمي شناسند و نحوه انتقال آن ها را نمي دانند.

بيماري هپاتيت چيست و هپاتيت C کدام است؟
التهاب کبد را هپاتيت مي گويند.
عوامل مختلفي مي توانند باعث التهاب کبد و در نتيجه هپاتيت شوند. از اين عوامل مي توان به غذا و بعضي از داروها اشاره کرد. بيماري هاي ژنتيکي خاصي نيز مي توانند باعث ايجاد التهاب کبدي شوند. همچنين هپاتيت مي تواند به علت آلودگي ميکروبي يا ويروس ها بروز کند.
انواعي از هپاتيت که امروزه بيشتر در جامعه شايع هستند، هپاتيت هاي ويروسي مي باشند.
ويروس هاي مختلفي در ايجاد هپاتيت ويروسي نقش دارند، مانند ويروس هپاتيت هاي A و B و C و D و E .
از بين اين هپاتيت ها، هپاتيت هاي B و C ، بيماري هاي جدي تر و وخيم تري مي باشند. بقيه هپاتيت ها مثل هپاتيت A و E در اغلب مواقع، بيماري جدي ايجاد نمي کنند و مزمن نمي شوند، ولي هپاتيت B و C مزمن مي شوند.

عوامل ايجاد کننده هپاتيت C کدام است؟
ويروس هپاتيت C از طريق خون آلوده منتقل مي شود. وقتي خون آلوده به ويروس هپاتيت C وارد بدن يک فرد شود، در آن صورت امکان ايجاد هپاتيت C فراهم خواهد شد.
معمولا راه انتقال از طريق يک سرنگ (سوزن) آلوده مي باشد که به صورت مشترک استفاده مي شود که اين حالت بيشتر در معتادان تزريقي ديده مي شود.
 

تزريق خون آلوده در بيمارستان ها نيز از راه هاي ديگر ابتلا به اين بيماري است، مثلا بيماران تالاسمي که هر ماه و حتي هر هفته بايستي يک بار به آن ها خون ترزيق شود، ممکن است به اين هپاتيت مبتلا شوند. البته اکنون سال هاست که سازمان انتقال خون، تمام خون ها را از نظر هپاتيت B و C بررسي مي کند و امکان انتقال اين بيماري ها از طريق انتقال خون، بسيار نادر است، ولي حدود 30 سال پيش که هنوز هپاتيت C شناخته نشده بود، بسياري از افراد از طريق خون هاي آلوده، مبتلا مي شدند. تماس جنسي هم تا حدي مي تواند باعث انتقال هپاتيت C گردد، ولي نه تماس جنسي که بين زن و شوهر وجود دارد.

آلوده شدن تيغ هاي اصلاح در آرايشگاه هاي عمومي توسط فرد مبتلا به هپاتيت C و استفاده آن توسط يک فرد سالم نيز در بسياري از موارد مي تواند باعث انتقال هپاتيت C شود.
در مراکز دندان پزشکي ، پزشکي و جراحي اگر وسايل مورد استفاده تميز و استريل نباشند مي توانند عامل انتقال هپاتيت C باشند. البته موارد معمولا بسيار نادر مي باشد.
همچنين فرآورده هاي خوني آلوده به هپاتيت C ، مانند سرم هاي خوني يا فاکتورهاي تغليظ شده نيز از عوامل انتقال اين بيماري هستند که البته اين مواد در شرايط کنوني کاملا بررسي مي شوند و انتقال از طريق اين عوامل ديده نمي شود.

توجه به اين نکته حايز اهميت است که تماس معمولي باعث انتقال بيماري نمي شود؛ مثلا دست دادن، رو بوسي کردن و سر و کار داشتن با فردي که هپاتيت C دارد، عامل انتقال نيست و حتي مادري که هپاتيت دارد و باردار مي شود، بعيد است که نوزادش هپاتيت C بگيرد و احتمال مبتلا شدن نوزاد به اين هپاتيت کمتر از 5 درصد مي باشد، بنابراين انتقال هپاتيت C از طريق تماس هاي معمولي بسيار نادر و تقريبا غيرممکن است.
در ادامه ي اين مطلب، علايم اين بيماري و راه هاي تشخيص آن را براي شما خواهيم گفت.

دکتر شاهين مرآت- فوق تخصص بيماري هاي گوارش و کبد
رييس واحد تحقيقات هپاتيت C مرکز تحقيقات گوارش و کبد دانشگاه تهران
دانشيار دانشگاه علوم پزشکي تهران



برچسبها : هپاتیت - عوامل - ایجاد
نوشته شده توسط مغذیانی در 4 ارديبهشت 1388 ساعت 21:09
علایم هپاتیت C | بیماری‌های غدد



در مطلب قبل، درباره انواع هپاتیت و عوامل ایجاد کننده ی هپاتیت C مطالبی را برای شما بیان کردیم. حال علایم و راه های تشخیص آن را می گوییم.

علایم این بیماری کدام است؟
علایم هپاتیت C نیز مانند بقیه هپاتیت ها می باشد.

قابل ذکر است که از نظر شدت بیماری دو نوع هپاتیت داریم:

الف- هپاتیت حاد:
هپاتیت حاد یعنی فرد در طی چند هفته اخیر مبتلا به ویروس هپاتیت شده است. هپاتیت حاد در بیشتر مواقع بدون علامت است و اگر علامتی هم داشته باشد علامت آن مانند بقیه هپاتیت ها می باشد؛ یعنی زرد شدن قسمت بالای شکم که تا حدی به پشت ادامه دارد، پُر رنگ شدن ادرار، کم رنگ شدن مدفوع، تهوع و استفراغ، ممکن است یک تب ملایم هم وجود داشته باشد.
البته این علایم را در هپاتیت C کم تر می بینیم، چون اکثر مواقع علایم همراه با زردی نمی باشد و وقتی همراه با زردی نباشد ممکن است مثلا به عنوان یک سرماخوردگی تلقی شود و اهمیتی به آن ندهند، بعد از مدتی هم، مرحله حاد هپاتیت خوب می شود.
ولی علامت مشخصی که در سرماخوردگی دیده نمی شود، زرد شدن بیمار می باشد.
بعضی وقت ها حدود 50 سال طول می کشد که هپاتیت C کبد را طوری از بین ببرد که باعث ایجاد علامت شود و مدتی که در حال تخریب کبد است، متاسفانه هیچ علامتی ندارد و این از بدترین خصوصیات هپاتیت C است، یعنی علایم وقتی ظاهر می شوند که تقریبا همه کبد از بین رفته و کار از کار گذشته باشد که به این مرحله، «سیروز» گفته می شود.

ب- هپاتیت مزمن:
هپاتیت مزمن بعد از طی شدن مرحله حاد و مرحله تخریب کبد است. سیروز کبدی موقعی بروز می کند که کبد دیگر کار نمی کند و نارسایی کبدی به وجود آمده است.
در این مرحله بیماران دچار آب آوردن شکم می شوند، ممکن است خون استفراغ کنند و زردی خیلی شدید پیدا کنند، معمولا در حالت گیجی و منگی هستند و حتی ممکن است به حالت کُما هم بروند. خیلی راحت خونریزی می کنند و در صورت خونریزی، خون این افراد بند نمی آید.
اگر علایم بیماری به این مرحله رسیده باشد، متاسفانه هپاتیت C قابل درمان نمی باشد، مگر با پیوند کبد.

راه های تشخیص این بیماری کدام است؟
همان طور که گفته شد تا مرحله از بین رفتن کامل سلول های کبدی، متاسفانه این بیماری هیچ علامتی ندارد. بنابراین تنها راه تشخیص، پاراکلینیکی می باشد. ممکن است بیمار به مرحله سیروز کبدی برسد و سپس این علایم را مشاهده کند که آن موقع برای درمان خیلی دیر است. بنابراین تنها و بهترین راه تشخیص فقط آزمایشگاهی است که می تواند در درمان به موقع کمک کند. البته ممکن است در آزمایش هم آنزیم های کبدی بالا نباشند، ولی فرد هپاتیت C داشته باشد.
آزمایش تشخیصی مخصوص هپاتیت C (HCVAb) می باشد، البته آزمایشات دقیق تری نیز وجود دارد مانند تست PCR یا تست Riba.
در مطلب بعدی، درباره ی راه های درمان این بیماری و عواقب عدم درمان به موقع آن، برای شما صحبت خواهیم کرد.

ادامه دارد...

دکتر شاهین مرآت- فوق تخصص بیماری های گوارش و کبد
رییس واحد تحقیقات هپاتیت C مرکز تحقیقات گوارش و کبد دانشگاه تهران
دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران



برچسبها : علایم - هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 4 ارديبهشت 1388 ساعت 21:06
راه هاي درمان هپاتيت C | بیماری‌های غدد



در مطالب قبل، درباره عوامل ايجاد کننده ، علايم و راه هاي تشخيص هپاتيت C مطالبي را براي شما بيان کرديم. حال راه هاي درمان آن را مي گوييم.

راه هاي درمان هپاتيت C کدام است؟
درمان هپاتيت C با روش هاي مختلفي انجام مي گيرد، ولي اساس و قسمت مشترک همه درمان ها، آمپولي است به نام اينترفرون. اينترفرون دارويي است که سيستم ايمني بدن را تقويت مي کند و باعث مي شود تا فرد در از بين بردن ويروس ها قوي تر عمل کند.

البته دو نوع آمپول اينترفرون وجود دارد:
يک نوع اينترفرون استاندارد داريم که درمان قطعي هپاتيت C است که هفته اي سه بار به همراه قرص هاي مربوطه استفاده مي شود. ولي اين آمپول در کنار محاسن خود، عوارض زيادي براي بيمار دارد. همچنين اثر بخشي آن نسبت به داروي جديدتر کمتر است.
نوع جديد اينترفرون را مي توان هفته اي يک بار استفاده کرد و عوارض کمتري هم دارد. اثر بخشي آن 1/5تا 2 برابر انواع قبلي است.

هر دو نوع اين آمپول ها به همراه قرص استفاده مي شوند که بيمار بر حسب وزن خود، روزي 4 يا 5 يا 6 عدد از آن ها را استفاده مي کند. عيب بزرگ اين داروها اين است که فوق العاده گرانند و چون دوره درمان هپاتيت C طولاني است (بين 1 تا 6 سال بر حسب نوع درگيري و ويروس) ، هزينه زيادي بر بيمار تحميل مي شود، بنابراين اکثر بيماران نمي توانند به علت هزينه بالا از اين دارو استفاده کنند.
البته جديدا يک شرکت ايراني اين آمپول را به صورت آزمايشي توليد مي کند، ولي فعلا به بازار عرضه نشده است. اگر اين آمپول به بازار عرضه شود با توجه به قيمت کم آن، انتظار مي رود بيشتر مورد استفاده قرار گيرد. به خصوص اگر ترتيبي اتخاذ شود که هزينه آن با دفترچه ي بيمه قابل پرداخت باشد، درمان بسياري از بيماران موثرتر و آسان تر خواهد شد.

آيا بعد از درمان، امکان عود مجدد بيماري وجود دارد؟
آزمايشي وجود دارد که معمولا شش ماه بعد از پايان درمان براي بيمار انجام مي شود و اگر اين آزمايش نشان داد که ويروس هپاتيت در خون وجود ندارد، يعني بدن از ويروس پاک شده است و با احتمال 99 درصد، ديگر آن بيماري هرگز برنمي گردد. ولي متاسفانه داروهايي که هم اکنون موجود مي باشند، حتي بهترين دارويي که ذکر شد، بيشتر از 60 درصد کارآيي ندارند و حدود 30 الي 40 درصد مواقع قادر نيستيم، ويروس را از بدن پاک کنيم.
البته فراموش نکنيد مصرف دارو حتي اگر نتواند ويروس را از بدن پاک کند، ولي در جلوگيري از پيشرفت اين بيماري بسيار موثر است.
مي توانيم بگوييم که با بهترين شرايط و بهترين دارو، 60 الي 80 درصد ويروس ها کاملا از بين مي روند، البته اين آمار به نوع ويروس نيز بستگي دارد؛ مثلا در نوعي از ويروس ها، اين داروها تا 80 درصد و در گروهي ديگر تا 90 درصد مي توانند موثر واقع شوند. ولي متاسفانه در از بين بردن نوع ديگري از اين ويروس ها که شايع نيز مي باشند، تنها 50 الي 60 درصد کارآيي دارند.

عدم درمان به موقع اين بيماري چه عواقبي دارد؟
اگر بيماري پيشرفت کند و به مرحله ي سيروز کبدي برسد، ديگر قابل درمان نخواهد بود، به خصوص اگر بيمار به مرحله اي برسد که خون استفراغ کند که در اين مرحله درمان دارويي موثر واقع نمي شود و بايد حتما پيوند کبد انجام گيرد.

آيا راهي براي پيشگيري از اين بيماري وجود دارد؟

اگر کسي هپاتيت C دارد، اگر دچار خونريزي شد بايد مواظب باشد که خونش جايي نريزد و اگر قسمتي از بدنش زخم شد، بايد آن قسمت را خوب بپوشاند.
حتما از تيغ اختصاصي يا يک بار مصرف استفاده کند و شانه و مسواک و ناخن گير اختصاصي داشته باشد، چون موقع گرفتن ناخن يا مسواک زدن، امکان دارد ناخن گير يا مسواک به خون آغشته شود.
اين ها مواردي است که بيماران مبتلا به هپاتيت C بايد  آنها را رعايت کنند.
بقيه افراد جامعه هم بايد مسايل بهداشتي را رعايت کنند و از حجامت غيربهداشتي که ممکن است از سوزن مشترک استفاده شود، پرهيز کنند و اگر کار پزشکي انجام مي دهند مانند جراحي يا دندان پزشکي، به آن پزشک اعتماد داشته باشند چون اکنون همه دندان پزشکان و پزشکان و جراحان دستگاه هاي مخصوص دارند و امکان انتقال هپاتيت C از اين راه بسيار نادر است.
متاسفانه براي پيشگيري از هپاتيت C واکسني وجود ندارد.
در مطلب بعدي، توصيه هاي لازم را براي مبتلايان به اين بيماري بيان خواهيم کرد.

ادامه دارد...

دکتر شاهين مرآت- فوق تخصص بيماري هاي گوارش و کبد
رييس واحد تحقيقات هپاتيت C مرکز تحقيقات گوارش و کبد دانشگاه تهران
دانشيار دانشگاه علوم پزشکي تهران



برچسبها : راه - های - درمان - هپاتیت
نوشته شده توسط مغذیانی در 4 ارديبهشت 1388 ساعت 21:05
تبلیغات - Tablighat - Advertise
تفال - Tafaol - به سه زبان - in Three languages - فارسی - finglish - English | مقدمه

قابل توجه علاقمندان به شعر حافظ لازم پيش از تفال مجدد :
1- پنج صلوات بفرستيد
2- سوره حمد را خلوص نيت بخواندي
3- بر شهداي اسلام صلوات بفرستيد
4- ضمن خلوص قلب نيت کنيد
5- از قبل صفحات زوج و فرد را درنظر بگيريد و آنگاه ديوان را بگشاييد.

1- Dispatch Five Salavat
2- Read Sura Hamd with Sincerity
3- Dispatch salavat for Quran martyrs
4- the purity of your intentions Heart
5- before even and odd pages, and then consider the open court.

لطفا دیدگاه ارزشمند خود در خصوص دائره المعارف تغذیه بفرمایید
نوشته هاي پيشين
:: توجه :: براي مشاهده هر پوشه يا مطلب کافيست بروي عنوان آن کليک نمائيد تا باز يا بسته شود
صفحات: [1]  
صفحه بعدي - صفحه شانسي - صفحه قبلي
ليست برچسبهاي وبلاگ