1- برای ساخت روكش دندان جزییات بسیاری باید توسط دندانپزشك بررسی شود. موقعیت دندان در فك، وجود فضای كافی در فك مقابل، وضعیت سلامت لثه، میزان نسج باقی مانده از دندان، طول مناسب ریشه دندان، فقدان ضایعه یا كیست در اطراف ریشه دندان از جمله مواردی است كه هنگام اقدام به ساخت روكش دندان باید مدنظر قرار گیرند. در صورتی‌ كه یك دندان از نظر تمامی این موارد مورد تایید باشد مراحل ساخت روكش دندان آغاز می‌شود.
2- دندانپزشك در ابتدا با بررسی وضعیت ریشه دندان، در صورت نیاز، اقدام به درمان ریشه (عصب‌كشی) دندان می‌كند.
3- درصورتی‌ كه میزان نسج تخریب شده از تاج زیاد باشد و پوسیدگی تاج، دندان را تا نزدیك لثه و حتی زیر آن تخریب كرده باشد، دندان مورد جراحی لثه قرار می‌گیرد. طی این درمان (كه به اندازه نامش پیچیده و دلهره‌آور نیست) مقداری از نسج لثه و استخوان اطراف دندان حذف می‌شود تا حجم كافی از تاج دندان برای گذاشتن روكش در دسترس باشد. دندانپزشك در ادامه تمام پوسیدگی‌های دندان را برمی‌دارد، سپس دندان را به كمك یك ماده ترمیم‌كننده مناسب مثل آمالگام یا كامپوزیت به‌ صورت كامل ترمیم می‌كند تا آماده تراش و قالب‌گیری شود.
اغلب دندان‌هایی كه به علت پوسیدگی‌های وسیع نیاز به درمان ریشه دندان پیدا می‌كنند، پس از درمان ریشه و برداشت پوسیدگی‌ها، نسج زیادی از دست می‌دهند و این‌گونه دندان‌ها نیازمند نوعی حمایت داخل ریشه‌ای هستند كه به آن پست (Post)‌ گفته می‌شود. پست میله‌ای از جنس فلز است كه داخل كانال دندان قرار می‌گیرد و باعث‌ گیر روكش به دندان می‌شود. در قسمت بالای میله هم قسمتی شبیه تاج بازسازی می‌شود كه به كلاهك (core)‌ معروف است. این دو قسمت به دندان چسبانده می‌شود و سپس مراحل بعدی ساخت روكش مانند دندان عادی ادامه پیدا می‌كند.
4- فرم خاصی از تراش برای دندانی كه قرار است زیر روكش برود لازم است. برای قرار گرفتن دندانی كه زیر روكش می‌رود لازم است دندان در اطراف و سطح جونده به فرمی تراش بخورد و از نسج ‌دندانی آن حذف شود كه فضای كافی برای قرارگیری روی دندان ایجاد شود. بعد از آنكه تراش دندان كامل شد، از ناحیه دندان تراش خورده و همچنین فك مقابل آن قالب‌گیری می‌شود و قالب تهیه شده برای ساخت روكش به لابراتوار دندانپزشكی (محلی كه دندان‌های ساختنی در آنجا تهیه می‌شوند) ارسال می‌شود تا روكش موردنظر ساخته شود. روی دندان تراش خورده معمولا روكش موقتی قرار می‌گیرد.
5- در جلسه ملاقات بعدی، پایه فلزی روكش ساخته شده روی دندان موردنظر امتحان می‌شود. در این جلسه باید مسایلی مثل تطابق كامل روكش با دندان و وضعیت آن نسبت به لثه بررسی شود و رنگ روكش انتخاب شود و بیمار برای جلسه بعدی فراخوانده ‌شود.

6- در این جلسه روكش ساخته شده‌ای كه روی آن لایه چینی (پرسلن) هم قرار گرفته روی دندان امتحان می‌شود و رنگ آن بررسی می‌شود. در مورد رنگ روكش ساخته شده از بیمار هم نظرخواهی می‌شود و اگر مورد رضایت بود، روكش روی دندان چسبانده می‌شود.
7- اگر به تازگی روكشی دریافت كردید و احساس كردید برای دندان شما بلند است، حتما به دندانپزشك مراجعه كنید تا آن را اصلاح كند در غیر این صورت به مفصل فكی شما فشار وارد خواهد شد.
8- روكش‌هایی كه از دو لایه فلزی و چینی ساخته شده باشند (لایه زیرین از فلز و پوشش رویی از چینی) ممكن است در كنار لثه حلقه سیاه رنگی ایجاد كنند كه به‌ علت لایه فلزی زیر روكش است و این امری طبیعی است. روكش دندان نه تنها به عنوان محافظی برای دندان از پوسیدگی یا بیماری‌های لثه عمل نمی‌كند، بلكه یك دندان روكش شده نیاز به بهداشت و مراقبت منظم و خاص دارد. اگر احساس كردید روكش دندان شما لق شده است، ممكن است نیاز به معاینه دندانپزشك و درمان داشته باشد. در این صورت حتما برای اصلاح وضعیت روكش خود به دندانپزشك مراجعه كنید تا از تخریب دندان زیر روكش خود پیشگیری كنید.

ترجمه: صدیقه كرلو
هفته نامه سلامت

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0